Te same emocje, nowe historie.
Dozwolone od lat 40.
Najpierw otulę Cię wspomnieniami. I spróbuję zgadnąć, kim jesteś. I może Cię nawet opiszę. Opowiem o miłości, o wolności, wychowaniu, o ambicjach i ciemnych stronach dojrzałości.
{ Choć sama wiele o nich wiesz. }
I udostępnię Ci siebie. Z pełną otwartością. Zgadzasz się na taką formę? Podobnie było dwie i pół dekady temu: Ty pisałaś – do bólu szczerze – a ja czytałem. Pora na rewanż.
Siłą Kalendarza Szalonego Małolata był dialog i otwartość. Rozmowy, które prowadziliśmy, miały sens właśnie dlatego, że nie było w nich tematów tabu. Byliśmy młodzi, trochę stuknięci, niepokorni, zakochani – ale też nieco naiwni, zawsze poszukujący i pełni wątpliwości, rozterek. I mieliśmy kosmate marzenia. I chciało nam się świat przenosić – pamiętasz to?
Pamiętasz nasze wzruszenia nad „Listami do Muszelki”? Albo bekę, która towarzyszyła „Towarom Abstrakcyjnym”. Albo rankingi nauczycieli, liczniki całuśne, młodą i szaloną poezję, pytania o seks i miłość, o relacje, o wszystko. Tak było. Pozostały wspomnienia, a kto wie, może gdzieś w zakamarkach Twojego domu znajdą się jeszcze pękate egzemplarze starego KSM, z dopiskami i powklejanymi wierszami, kawałkami gazet i zasuszonymi kwiatami…
Starsi o ponad 25 lat spotykamy się ponownie. Ja mam tremę jak cholera, a Ty?
Dziś jeszcze nie mamy bezpośredniego kontaktu, tak intensywnego jak po inauguracji Kalendarza w 1991 roku (kto pamięta?), ale właśnie dlatego zaczynam jako pierwszy. Wybebeszam się przed Tobą – i czekam na reakcję. Już nie musisz pisać listów i pakować ich do szarej koperty: jest QR-code, jest mail do mnie, który trafi prosto na biurko i do mojego małego zepsutego serduszka. Jeśli zechcesz.
Siłą Kalendarza Starszego Małolata będzie wymiana poglądów. Rozmowa dojrzałych ludzi. Ty masz 40… 50… 55 lat, ja – niestety – nieustannie mam tylko 44 😉 ale może jakoś się dogadamy. Próbujemy?
Skrobnij, co u Ciebie. Przeżuwasz nową miłość? Wykańczasz starą? Harmonia i gitara, czy wojna i ogień?
Niech to będzie trochę jak spowiedź, a trochę jak wymiana doświadczeń. Będę próbował prowokować, ale przede wszystkim – postawię Ci wiele pytań. Bez granic, bez zahamowań.
Stwórzmy nowy obraz pokolenia. Tak jak w dekadzie z KSM udało nam się, chyba nieźle, sportretować pokolenie nastolatków, głównie dziewczyn, tak i dziś – marzy mi się! – może spróbujemy napisać wspólną opowieść o pokoleniu dojrzałych kobiet, które wkraczało w sferę dorosłości na przełomie wieków?
Bez Ciebie to się nie uda. Bez interakcji z Tobą całe to moje pisanie traci sens.
Let’s go, Misiu. Kalendarz jest Twój, a mój jest ten kawałek podłogi.
— Jacek P.
Paradoks algorytmów obserwuję. Jeden algorytm na Facebooku czy innym TikToku wskazuje, co powinnaś przeczytać, wiedzieć, zobaczyć, skomentować. Ale doszło do tego, że drugi algorytm – weźmy taki ChatGPT – w Twoim zastępstwie potrafi wszystko napisać, namalować, nakręcić i opublikować. I on to robi!…
Byłoby extra. Ale jak już wspominam, to wspomnę: drugs to nigdy nie byłem ja. Zaliczyłem kompot, tę polską makiwarę z upojnych lat komunizmu, bo pewnie każdy musiał/chciał jakiś odlot zaliczyć. Miałem po tym tak ciężką banię i tak dokumentny brak odlotów, że na samo wspomnienie robiło mi się niedobr…
Nie podejrzewam siebie o sentymentalizm. Już bardziej o szelmostwo. Anuszka powiedziała mi dzisiaj, że nie lubi we mnie tej durnowatej szlachetności, która każe przepuszczać panie przodem i brać od nich kilof, gdy chcą przekuć ścianę w lepsze jutro. A ja nie wiem. Mnie tak wychowano. Panie przodem,…
O Kalendarzu Szalonego Małolata powstało kilka prac magisterskich i jedna doktorska. To powinno nam, wszystkim autorom KSM, schlebiać, bo wszyscy złożyliśmy się na jego sukces. Stworzyliśmy niezwykłą panoramę młodości lat 90. Powstał raport złożony głównie z głosów ludzi wykluczonych, którzy nie mie…
CO MÓWIŁY CZYTELNICZKI? · Nastolatki w latach 90.
Niemal z dnia na dzień weszliśmy do wielkiej łajby, w której wszyscy chcieli żeglować w swoją stronę... Oni chcieli być sobą – jak radził Perfect dekadę wcześniej.
Zaczynam go podpytywać. A potem trochę bardziej. A potem już normalnie rozmawiamy i nagle okazuje się, że ten jego „szalony małolat" wcale nie był taki szalony...
Brak wpisów.
Brak wpisów.